Teoria Ramseya – dział matematyki, nazwany tak na cześć brytyjskiego matematyka i filozofa Franka Ramseya. Teoria ta bada warunki, pod którymi porządek musi się pojawić. Zajmuje się poszukiwaniem regularności, które pojawiają się w przypadkowych nieuporządkowanych obiektach, jeśli te zwiększają się, ogólnych warunków istnienia pod-struktur z regularnymi własnościami.
Typowymi problemami tej teorii są odpowiedzi na pytania: „jak wiele elementów pewnej struktury musi wystąpić, aby zaszła poszczególna własność.” Z teorii tej wynika wniosek przypisywany Theodore’owi Motzkinowi: „zupełny nieporządek jest niemożliwy”Hans Jürgen Prömel (2005). „Complete Disorder is Impossible: The Mathematical Work of Walter Deuber”. Combinatorics, Probability and Computing (Cambridge University Press) 14: 3–16..
Kluczowe twierdzenia Twierdzenie Ramseya (1930) Twierdzenie Van der Waerdena (1927) – Dla każdej danej dodatniej całkowitej liczby c oraz n, istnieje liczba V, taka że jeśli ciąg złożony z następujących po sobie V liczb jest pokolorowany na c różnych kolorów, wówczas ciąg ten musi zawierać podciąg o postępie arytmetycznym o długości n, taki, że jego elementy są tego samego koloru.