Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Był osadzony w więzieniu Brygidki. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 71/1-48 oznaczony numerem 2816, jego tożsamość została podana jako Marian Stempfel). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Jego żona Stanisława z domu Stelzer (malarka, uczennica Stanisława Kaczor-Batowskiego) podczas wojny została deportowana przez sowietów w głąb ZSRR (od koniec 1941 przebywała w rejonie Ajagöz w sowchozie Mynbułak), gdzie straciła życie. We Lwowie mieszkał z żoną przy ul. Spółdzielczej 2. Jego potomkowie zostali dziennikarzami: syn Stanisław (1919–1980), wnuczka Aleksandra Kedaj i prawnuczka Hanna Lis.
Na początku lat 90. jego wnuczka Aleksandra Stampf’l-Kedaj zrealizowała przy rodzinnym domu we Lwowie film pt. Lwowiacy.
Publikacja Asesor linjowy a sędzia [w:] „Wojskowy Przegląd Prawniczy” Nr 4/1930}
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. 1928 r. nr 65, poz.