opublikowano zarządzenie o zwolnieniu majora Świderskiego z zajmowanego stanowiska, z pozostawieniem bez przynależności służbowej i oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Z dniem 30 kwietnia 1933 r. został przeniesiony z dyspozycji dowódcy OK Nr X w stan spoczynku.
W roku 1934 jako major w stanie spoczynku zajmował 12. lokatę w swoim starszeństwie w korpusie oficerów piechoty (starszeństwo z dnia 1 lipca 1923 r.). Znajdował się wówczas w ewidencji PKU Sambor i przynależał do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X (przewidziany był do użycia w czasie wojny). W roku 1935 został urzędnikiem w Szefostwie Budownictwa Okręgu Korpusu Nr V we Lwowie. Od września 1933 r. mieszkał w Tarnopolu przy ulicy 3-go Maja 6, a z dniem 1 września 1937 r. zamieszkał we Lwowie przy ulicy Sierpowej 14.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 r., został aresztowany we Lwowie przez NKWD w dniu 10 grudnia 1939 roku. W marcu 1940 r. został wywieziony i przetransportowany do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam, wiosną 1940 roku, został zamordowany przez sowieckich oprawców. Nazwisko majora Mikołaja Świderskiego znajduje się na tzw.