Juliusz Władysław Tomaszewski (ur. 15 listopada 1888 w Tustanowicach, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Walentego, leśnika, i Julii z Ostrowskich. W 1909 zdał maturę w Samborze, następnie od 1910 studiował w Akademii Leśnej w Wiedniu oraz w latach 1912–1913 na Politechnice Lwowskiej.
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 1 pułku artylerii. W okresie od 23 września 1915 do 8 października 1916 walczył w bitwach nad Styrem, pod Kołodią, Kostiuchnówką, Wołczeckiem, Nową Rudą, Stobychwą, Rudką Miryńską i Sitowiczami. Po kryzysie przysięgowym wcielony 15 września 1917 do armii austriackiej.
Od 1 listopada 1918 uczestniczył w obronie Lwowa, a następnie w wojnie polsko-ukraińskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Służył w 1 pułku artylerii polowej Legionów. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, na froncie litewskim. Został awansowany na stopień kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a potem na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. W latach 20. był oficerem 3 pułku artylerii polowej w Zamościu, gdzie w 1928 był dowódcą II dywizjonu.