Prowincja maltańska św. Pawła Apostoła (malt. Provinċja Franġiskana ta'San Pawl Appostlu f'Malta) – maltańska prowincji Zakonu Braci Mniejszych z siedzibą prowincjała w Valletcie.
Historia W XV w. w łonie zakonu franciszkańskiego prężnie rozwijała się reforma propagowana przez św. Bernardyna ze Sieny. Ruch reformatorski na Sycylii znalazł poparcie w osobie arcybiskupa Matteo Giumarry z Agrigento. Reforma dotarła na Archipelag Maltański pod koniec XV wieku. Pierwotnie franciszkanie z Malty należeli do prowincji sycylijskiej Zakonu Braci Mniejszych w Noto, posiadając klasztor w Rabacie. Wielki mistrz Zakonu Maltańskiego Pietro Guidalotti podarował obserwantom ziemię, na której wzniesiono drugi klasztor w Vallettcie. Chociaż franciszkanie z Malty dążyli do uzyskania niezależności od prowincji sycylijskiej, sprawę blokowały władze Królestwa Sycylii. W XVII w. dwaj franciszkanie, Accursio Stuppia i Giovanni Nicola Falzon, którzy udali się w tym celu do Rzymu, przypłacili to banicją, nałożoną oficjalnie przez uległego wobec Neapolu wielkiego mistrza Manuela Pinta da Fonseca. W 1790 dwa klasztory obserwanckie na Malcie cieszyły się pewną autonomią, trwało to jednak bardzo krótko. Dopiero w 1838 władze zakonu utworzyły na Malcie kustodię.