Po zakończeniu walk w Karelii wysłany na Daleką Północ, gdzie uczestniczył w operacji petsamsko-kirkeneskiej. Został odznaczony za udział w walkach. 1944 przyjęty do WKP(b). Od końca 1944 służył w oddziale wywiadowczym Karelo-Fińskiego oddziału pogranicznego, 1948 ukończył kursy doskonalenia korpusu oficerskiego wojsk pogranicznych w Moskwie, po czym służył w Głównym Zarządzie Wojsk Pogranicznych w Moskwie. W 1955 ukończył Akademię Wojskowo-Prawniczą, a w 1959 wyższe kursy akademickie przy Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. Od 1959 szef sztabu Zarządu Wojsk Pogranicznych Północnego Okręgu Pogranicznego, od 1961 szef 2 (Wywiadowczego) Wydziału Sztabu Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych KGB przy Radzie Ministrów ZSRR, 14 maja 1962 mianowany generałem majorem. Od 1963 szef Wojsk Pogranicznych Zakaukaskiego Okręgu Pogranicznego, od 1967 szef sztabu Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych KGB – I zastępca szefa Wojsk Pogranicznych KGB, od 27 października 1967 w stopniu generała porucznika. Od grudnia 1972 szef Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych – szef Wojsk Pogranicznych KGB ZSRR. 23 kwietnia 1974 mianowany generałem pułkownikiem, a 13 grudnia 1978 generałem armii. Od 4 lutego 1984 do 28 grudnia 1989 zastępca przewodniczącego KGB – szef Wojsk Pogranicznych KGB.