Pobieżna charakterystyka i analiza grup organizacji lewicy rewolucyjnej w latach 1939–1941 dowodzi, że w tym tak stosunkowo krótkim okresie zostały zbudowane fundamenty, na których rozwinęła swoją działalność Polska Partia Robotnicza i Gwardia Ludowa. Grupa Inicjatywna PPR, która przybyła do kraju w ostatnich dniach grudnia 1941 r., nie byłaby w stanie zbudować tak szybko partii i jej organizacji wojskowej bez tych kilku tysięcy uczestników organizacji lewicy rewolucyjnej z lat 1939–1941 r. Proces scalania organizacji konspiracji rewolucyjnej w jedną partię był bardzo szybki. Niektóre organizacje (np. ZWW) przyjęły uchwałę o akcesie do PPR, inne po prostu przekształciły swoje struktury i przybrały nową nazwę.

Okres 1943–1944 W drugiej połowie 1943 r. nawiązany został kontakt przez „Świtowców” – Eugeniusza Iwańczyka i Mieczysława Świostka – z okręgiem PPR w Ostrowcu Świętokrzyskim z Władysławem Kowalskim „Zaporą” oraz sekretarzem okręgu Antonim Ratusińskim „Antkiem”. Nieco później z Sekretarzem Kieleckiego Obwodu PPR Marianem Baryłą „Bartkiem”. W wyniku przeprowadzonych rozmów Rewolucyjna Grupa Inteligencji Socjalistycznej „Świt” zgłosiła akces do PPR, ponieważ wszystkie dążenia reprezentowane przez tę grupę znalazły odbicie w programie PPR „O co walczymy?”. W lutym 1944 r.