Wieża Świętej Agaty (ang. St. Agatha’s Tower, malt. Torri ta’ Sant Agata), nazywana także Czerwoną Wieżą ze względu na kolor na jaki pomalowane są zewnętrzne ściany obiektu – jedna z tzw. wież Lascarisa, wież obserwacyjnych, zbudowana za czasów wielkiego mistrza kawalerów maltańskich Juana de Lascaris-Castellara na wyspie Malta w latach 1637 do 1650 r. Były budowane w takiej odległości od siebie, by każda była w zasięgu wzroku z sąsiedniej. Oprócz funkcji obserwacyjno-ostrzegawczych przed piratami służyły jako wieże komunikacyjne pomiędzy Gozo i Wielkim Portem. Budowle te uzupełniały zbudowany w latach 1610–1620, za panowania Alofa de Wignacourta, ciąg fortyfikacji zwanych jako wieże Wignacourta.

Wieża Świętej Agaty jest usytuowana w północno-zachodniej części Malty. Prowadzono z niej obserwacje obszaru pomiędzy Maltą a wyspami Comino oraz Gozo. Powstała w 1649 roku, w czasie gdy na wyspie pracował Vincenzo Maculani, włoski kardynał i architekt, wysłany przez papieża Innocenta X na Maltę w celu pomocy zakonowi w budowie nowych fortyfikacji. Zbudowana jest na planie kwadratu, wieńczą ją cztery niewielkie wieżyczki na każdym z rogów. Ściany osiągają grubość 4 metrów u podstawy. Obiekt stanowił jeden z kluczowych punktów obrony za czasów panowania kawalerów maltańskich.