Piotr Nikołajewicz Goriemykin ros. Пётр Никола́евич Горемы́кин (ur. w Poworinie, zm. 8 listopada 1976 w Moskwie) – radziecki polityk, ludowy komisarz amunicji ZSRR (1941–1942), minister przemysłu rolniczego ZSRR (1946–1951), minister ogólnego przemysłu maszynowego ZSRR (1955–1957), generał major służby inżynieryjno-artyleryjskiej.
Życiorys Od 1917 uczeń ślusarski na kolei w Borisoglebsku, w latach 1918–1920 słuchacz radzieckiej szkoły partyjnej w tym mieście i student fakultetu robotniczego (rabfaku). W latach 1920–1921 pracował w gospodarstwie rolnym w Poworino, 1921–1925 żołnierz Armii Czerwonej, kursant szkoły lotniczej w Kijowie i Wyższej Szkoły Lotniczej w Moskwie, mechanik 27 Dywizji Zachodniego Okręgu Wojskowego. W 1925 przyjęty do RKP(b), w 1931 ukończył Wyższą Szkołę Techniczną im. Baumana w Moskwie, po czym pracował jako inżynier i zastępca dyrektora zakładu przemysłowego, w latach 1933–1936 szef działu technicznego i kierownik warsztatu w fabryce nr 2 w Moskwie, 1936–1938 kierownik warsztatu i główny inżynier w fabryce nr 92 w Gorkim (obecnie Niżny Nowogród). Później pracownik ludowych komisariatów ZSRR – w latach 1938–1939 szef III Zarządu Głównego Ludowego Komisariatu Przemysłu Obronnego, od lutego 1939 do maja 1940 zastępca ludowego komisarza broni ZSRR, od maja 1940 do marca 1941 członek Biura ds.