19 marca 1938 został awansowany do stopnia majora kawalerii. Od 1938 do 1939 na stanowisku komendanta Rejonu Przysposobienia Wojskowego Konnego 22 Dywizji Piechoty Górskiej w Przemyślu.
Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej był dowódcą szwadronu kawalerii dywizyjnej nr 22, który był organicznym pododdziałem 22 Dywizji Piechoty Górskiej. Odbył szlak bojowy tej jednostki. Po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Został zamordowany przez NKWD prawdopodobnie wiosną 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/4-45 oznaczony numerem 3409). Ofiary z tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Miał syna Wiesława (ur.