Eufrozyna, nazwisko świeckie Rozowa (ur. 1830, zm. 14 kwietnia 1904 w Szamordinie) – rosyjska mniszka prawosławna, druga przełożona wspólnoty monastycznej w Szamordinie. W okresie kierowania przez nią wspólnotą uzyskała ona status monasteru i wezwanie Kazańskiej Ikony Matki Bożej i św. Ambrożego z Optiny.
Życiorys Pochodziła z niezamożnej rodziny z guberni kałuskiej. Życzenie wstąpienia do monasteru wyraziła pierwszy raz, mając siedemnaście lat, jednak dopiero sześć lat później jej matka zgodziła się na taki krok, mając przy tym nadzieję, że trudności życia klasztornego zniechęcą dziewczynę. Przyszła ihumenia wstąpiła jako posłusznica do monasteru Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Bielowie, gdzie jej formacją duchową pokierowała przełożona, ihumenia Paulina. Utrzymywała również kontakty ze starcem Ambrożym z Pustelni Optyńskiej. Nie jest znana data złożenia przez Eufrozynę (Rozową) wieczystych ślubów mniszych. W klasztorze w Bielowie przebywała do 1888. W wymienionym roku, po śmierci schimniszki Zofii (Bołotowej), powierzono jej kierowanie wspólnotą monastyczną (nieposiadającą jeszcze statusu klasztoru) w SzamordinieСхиигумения Евфросиния (Розова, 1830-1904), złożoną z ponad 250 kobietCхимонахиня София (Болотова, 1845-1888).