Nikołaj Stiepanowicz Kazakow (ros. Николай Степанович Казаков, ur. 19 czerwca 1900 we wsi Gorbatowka w guberni niżnonowogrodzkiej, zm. 6 lipca 1970 w Moskwie) – radziecki polityk, ludowy komisarz/minister budowy maszyn ciężkich ZSRR (1941-1953 i 1954-1955).

1918-1921 służył w Armii Czerwonej, później uczestnik kursów wojskowo-inżynieryjnych, od 1923 uczył się w Szkole im. WCIK i gubernialnej szkole radzieckiego i partyjnego budownictwa w Niżnym Nowogrodzie. Od 1923 członek RKP(b), 1925-1928 sekretarz komórki partyjnej, instruktor komitetu rejonowego, sekretarz komitetu WKP(b) w fabryce im. Lenina w Niżnym Nowogrodzie. 1929-1932 studiował w Instytucie Inżynieryjnym w Niżnym Nowogrodzie, a 1932-1934 w Instytucie Przemysłowym w Leningradzie. 1934-1937 inżynier-konstruktor, szef wydziału eksperymentalnego i oddziału kontroli technicznej w fabryce nr 174 w Leningradzie, 1938-1941 dyrektor fabryki. Od 5 czerwca 1941 do 5 marca 1953 ludowy komisarz/minister budowy maszyn ciężkich ZSRR. Od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 zastępca członka KC KPZR, od marca 1953 do 19 kwietnia 1954 I zastępca ministra budowy maszyn ciężkich i transportowych ZSRR, następnie do 18 lipca 1955 ponownie minister budowy maszyn ciężkich.