Kazimiera Mamakowa właściwe Kazimiera Mamak z domu Podkomorzy (ur. 9 marca 1930 w Starym Sączu, zm. 31 lipca 2014 w Krakowie) – polska paleobotanik, profesor doktor habilitowana.
Praca naukowa Po ukończeniu szkoły podstawowej uczyła się na tajnych kompletach organizowanych przez nauczycieli krakowskiego gimnazjum im. Władysława Orkana. W 1949 rozpoczęła studia na Wydziale Matematycznym i Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Jagiellońskiego, w 1954 obroniła pod kierunkiem prof. Jadwigi Dyakowskiej pracę magisterską pt. "Analiza pylenia torfowisk wysokich na terenie Podbukowiny, w okolicach Dubiecka".
Rozpoczęła pracę naukową w Departamencie Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, trzy miesiące później została przeniesiona na stanowisko asystenta, a następnie starszego asystenta w Wydziale Paleobotaniki Instytutu Botaniki Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. Od 1955 do 1960 prowadziła badania nad analizą rodzajów pylenia torfowisk wysokich w Kotlinie Sandomierskiej, przeprowadziła również analizę makro skamielin roślinnych na tym obszarze. Efektem tych badań było opracowanie "Roślinność Kotliny Sandomierskiej w epoce późnego zlodowacenia i holocenu". W tym samym czasie napisała dysertację doktorską pod kierunkiem prof. Władysława Szafera, tytuł doktora uzyskała w 1963.