Jerzy Ruciński (ur. 1920 w Zgierzu, zm. 1992) – polski chemik, specjalista w zakresie chemii i technologii polimerów, profesor Politechniki Łódzkiej.
Życiorys Studia wyższe w dziedzinie chemii rozpoczął w Politechnice Warszawskiej w roku 1938, a ukończył je w 1946 w Politechnice Łódzkiej. Jeszcze podczas studiów rozpoczął pracę w Politechnice Łódzkiej, a jednocześnie pracował w przemyśle. W 1955 roku został kierownikiem Katedry Kauczuku i Mas Plastycznych. W roku 1959 uzyskał stopień naukowy doktora, a w 1963 stopień doktora habilitowanego. W roku 1972 uzyskał tytuł profesora i objął stanowisko dyrektora Instytutu Polimerów, które sprawował do 1986. Pełnił funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Chemicznego w latach 1970–1972, a także prorektora do spraw nauki.
Był autorem blisko 100 artykułów naukowych i kilkudziesięciu publikacji przeglądowych oraz ekspertyz. współautor pięciu książek oraz obszernego opracowania „40 lat Politechniki Łódzkiej”. Wypromował 10 doktorów.