Celem zmian wprowadzonych w konstrukcji ulgi prorodzinnej w 2014 r. było dodatkowe wsparcie podatników o niskich dochodach, mających na utrzymaniu dzieci, oraz zwiększenie kwoty ulgi na dzieci dla podatników wychowujących troje i więcej dzieci. Aby zrealizować tak sformułowane cele, dokonano kolejnego podwyższenia kwot ulgi prorodzinnej, tj. o 20% na trzecie i każde kolejne dziecko, co oznaczało, że ulga na trzecie dziecko wynosiła w skali roku 2000,04 zł, zaś na kolejne dzieci – 2700 zł. Najbardziej istotna zmiana została przeprowadzona jednak w stosunku do samej konstrukcji ulgi podatkowej. Począwszy od zeznań podatkowych za 2014 r., nieodliczona ze względu na zbyt niski podatek część ulgi prorodzinnej była podatnikowi zwracana, jednak w kwocie nie wyższej niż suma składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne odliczona w składanym zeznaniu podatkowym. Według ustawodawcy wprowadzone zmiany zrównały sytuację podatników wychowujących dzieci, którzy uzyskiwali dochody w wysokości umożliwiającej skorzystanie z ulgi na dzieci, z sytuacją tych podatników, którzy wcześniej – z uwagi na zbyt niski dochód i w konsekwencji niski podatek – takiej możliwości nie mieli.