Mimo to nadal pomaga ludziom i stawia czoła nieumarłemu, który za życia był pastuchem o imieniu Glamr. Mimo iż go pokonuje i ratuje w ten sposób chłopskie gospodarstwa przed dalszymi atakami, Glamr rzuca na niego klątwę. Za jej sprawą Grettir ma stać się banitą, a każde jego działanie przyniesie mu nieszczęście i zmusi do życia w samotności. Wkrótce klątwa zaczyna działać i bohaterskie czyny Grettira idą w zapomnienie, kiedy przypadkiem podpala budynek, w wyniku czego ginie dwanaście osób, w tym syn wodza. Zostaje za to skazany na wygnanie w bezludne rejony Islandii. Spędza tam blisko dwadzieścia lat i staje się najdłużej wyjętym spod prawa banitą w islandzkiej historii. W końcu jego rodzina i przyjaciele proszą o zdjęcie kary argumentując, że zgodnie z prawem żaden człowiek nie może spędzić na wygnaniu więcej niż 20 lat (w rzeczywistości na Islandii nie było wówczas takiego prawa). Zgromadzenie, które zbiera się w tej sprawie postanawia, że kara zostanie zdjęta po upływie dwudziestu lat, ale nie wcześniej. Wrogowie Grettira postanawiają to udaremnić i organizują na niego kilka nieudanych zamachów. W końcu jeden z jego przeciwników – Thorbjörn namawia do pomocy wiedźmę, która sprowadza na Grettira chorobę. Dzięki temu zabija on osłabionego banitę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Saga o Grettirze · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.