2 Pułk Strzelców Polskich (2 psp) – oddział piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.

Formowanie i zmiany organizacyjne Pułk został sformowana w lutym 1917 roku w Boryspolu w składzie Dywizji Strzelców Polskich. W swej strukturze posiadała trzy bataliony piechoty. Od jesieni 1917 wszedł w skład 1 Dywizji Strzelców Polskich I Korpusu. 14 grudnia 1917 liczył 1040 żołnierzy frontowych.

Na początku lutego 1918 pułk posiadał trzy bataliony po 4 kompanie, tabor pułkowy oraz cztery pododdziały nazywane komendami: 1 i 2 karabinów masszynowych, wywiadowców pieszych i wywiadowców konnych. Puł liczył wówczas około 360 oficerów i szeregowców. Kompanie posiadały od 11 do 47 żołnierzy. Najsłabszym był III batalion, najsilniejszym II (po 40–47 żołnierzy w kompaniach). Pułk wyróżnił się w pierwszej bitwie z bolszewikami o Żłobin, stoczonej . W czasie tego boju poległo 3 oficerów i 2 strzelców. Pułk zdobył około 1000 jeńców, ponad 1000 karabinów, 10 karabinów maszynowych, 2 bombomioty, 1 minomiot, ogromną ilość nabojów karabinowych, kilkanaście kuchni polowych i dużo innego sprzętu wojskowego.