W latach 1927–1931 wybudowano Monaster Dwunastu Apostołów, który często nazywany jest Monasterem Siedmiu Apostołów, od siedmiu apostołów, którzy mieszkali w tej okolicy.
Po I wojnie izraelsko-arabskiej w 1949 monaster znalazł się w strefie zdemilitaryzowanej, która powstała w wyniku zawarcia rozejmu izraelsko-syryjskiego. W opuszczonym monasterze zamieszkała wówczas druzyjska rodzina. Cerkiew przez krótki czas służyła jako stodoła. W 1969 do monasteru powrócił grecki mnich, rozpoczynając renowację obiektu. Obecnie monaster jest opuszczony, a jedyną osobą, którą można w nim spotkać, jest grecki zarządca.
Opis budowli Monaster jest małym białym budynkiem o kształcie krzyża. Całość budowli zwieńczona jest dwoma centralnymi kopułami, otoczonymi sześcioma mniejszymi – wszystkie w kolorze czerwonym i zwieńczone krzyżem. Poniżej dużych kopuł umieszczono okrągłe otwory, przez które do wnętrza dostaje się dużo światła. We wnętrzu znajduje się bogaty ikonostas, a na prawie wszystkich ścianach umieszczono kolorowe freski z biblijnymi scenami (zostały wykonane