W 1939 stracił stanowiska rządowe w związku z upadkiem gabinetu Mardama. II wojna światowa W 1940 francuscy agenci zamordowali syryjskiego działacza niepodległościowego Abd ar-Rahmana Szachbandara, dawnego współpracownika króla Fajsala. Winą za to zabójstwo obarczono Dżamila Mardama i blisko współpracujących z nim al-Dżabiriego oraz Lutfiego al-Haffara. Al-Dżabiri, podobnie jak Mardam, zbiegł przed aresztowaniem do Iraku, był sądzony in absentia i został uniewinniony.
W 1943 al-Dżabiri poparł przed wyborami frakcję Szukriego al-Kuwatliego, który w poprzednich latach krytykował działalność rządu Mardama, i wystartował z listy jego zwolenników w wyborach parlamentarnych. W 1943, gdy al-Kuwatli zwyciężył w wyborach prezydenckich, właśnie al-Dżabiriemu powierzył misję utworzenia nowego rządu. Został on w całości utworzony z polityków związanych z Blokiem Narodowym. Al-Dżabiri prowadził w Paryżu dalsze rozmowy w sprawie niepodległości Syrii, jak również zacieśnił związki kraju z Egiptem, Arabią Saudyjską i Libanem. Brał udział w tworzeniu Ligi Państw Arabskich.