James Henry Leigh Hunt (ur. 19 października 1784 w Londynie, zm. 28 sierpnia 1859 tamże) – angielski krytyk literacki, eseista, poeta i pisarz epoki romantyzmu. Przyjaciel Johna Keatsa i Percy’ego Bysshego Shelleya.

Życiorys Leigh Hunt urodził się w Southgate w Londynie po tym, jak jego rodzice opuścili Stany Zjednoczone. Uczył się w Christ’s Hospital, do której wcześniej uczęszczali Samuel Taylor Coleridge i Charles Lamb. Pisał wtedy wiersze inspirowane twórczością Thomasa Graya i Williama Collinsa, które opublikowane zostały w 1801 roku pod tytułem Juvenilia. Po ukończeniu szkoły pracował jako dziennikarz, a w 1807 roku wydał tom recenzji teatralnych i serię pism krytycznoliterackich. W 1809 roku Hunt ożenił się z Marianne Kent, z którą miał dziesięcioro dzieci.

W 1808 roku Hunt został redaktorem pisma „The Examiner”, którego założycielem był jego brat, John. Szkice krytyczne zamieszczane w piśmie rozzłościły m.in. Williama Blake’a, który nazwał „The Examiner” „gniazdem złoczyńców”Ang. „a nest of villains”;