Zamek w Papowie Biskupim – ruiny zamku krzyżackiego z 2. połowy XIII wieku w Papowie Biskupim, w powiecie chełmińskim, w województwie kujawsko-pomorskim.
Historia
Budowę niewielkiego zamku konwentualnego na planie kwadratu rozpoczęto pomiędzy rokiem 1279-1284 od budowy muru obwodowego, potem zbudowano skrzydło północne (główne), a następnie pozostałe skrzydła tworzące czworobok wokół dziedzińca. Mury zamku głównego były założone na planie kwadratu o boku 42 metrów. Wysokość ścian zewnętrznych wynosiła około 22 metrów. Zamek był wybudowany z głazów narzutowych oraz granitu. Była to pierwsza murowana regularna siedziba krzyżackiego konwentu na ziemi chełmińskiej. Początkowo nie było to komturstwo, co wynika z dokumentu odnowienia przywileju dla polskiego rycerstwa ziemi chełmińskiej z 1278 roku. Do 1329 roku wybudowano przedbramie i nieregularne przedzamcze. Później powstało drugie podzamcze. Zamek nie miał wieży głównej i był to typowy kasztel z małymi wieżyczkami oraz dziedzińcem otoczonym drewnianym gankiem. Nie jest wykluczone, że zamek w Papowie obok pobliskiego zamku w Lipienku, był pierwszym zamkiem kasztelowym w Państwie Zakonu Krzyżackiego. Nietypowe w zamku w Papowie było to, że zbudowano go w większości z kamieni polnych, a nie z cegły tak jak zamki zbudowane w późniejszym okresie.