8 Pułk Strzelców Polskich (8 psp) – oddział piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.
Formowanie i działania Pułk został sformowany jesienią 1917 roku w składzie 2 Dywizji Strzelców Polskich z I Korpusu. Na dzień 14 grudnia 1917 liczył 552 żołnierzy frontowych. W pierwszych dniach lutego 1918 roku pułk stoczył dwugodzinną walkę z bolszewikami. Wobec beznadziejnej sytuacji pułkownik Bokszczanin nakazał złożyć broń w zamian za umożliwienie dalszej jazdy. Następnego dnia transport z żołnierzami pułku został zatrzymany we Wiaźmie. Pertraktacje z bolszewikami o wolny przejazd trwały dwa dni i zakończyły się likwidacją pułku. Większość oficerów i żołnierzy z dowódcą pułku zdołała się wymknąć i skierowała do Dorogobuża, gdzie stała Brygada Rezerwowa, część pojechała w przebraniu do Mińska. Pozostali oficerowie zostali aresztowani przez bolszewików, żołnierze zdemobilizowani. Część majątku pułku została rozgrabiona, a pozostała przekazana miejscowemu komitetowi rewolucyjnemu. Po dwóch dniach pobytu w Dorogobużu generał Pawłowski, dowódca Brygady Rezerwowej wydał rozkaz złożenia broni bolszewikom. W związku z powyższym pułkownik Bokszczanin polecił swoim podwładnym by samodzielnie przedarli się do Bobrujska.