również przebudowano łaźnię na podstawie projektu Miklósa Ybla i powiększono skrzydło Józsefa Dankó. W 1896 r. otwarto basen pływacki, który był używany tylko w miesiącach letnich, poza tym, w miesiącach zimowych, ruch był bardzo słaby. W czasie I wojny światowej ruch był tak duży, że rozważano otwarcie w godzinach nocnych.
W 1933 r. uznano Rudasa za kąpielisko lecznicze. W 1936 r. zaprzestano działalności łaźni parowej dla kobiet, ponieważ w dni dla kobiet (3 popołudnia w tygodniu) było zaledwie 20-30 gości, podczas gdy w „męskie dni” więcej niż 120. Do 1930 r. basen mógł być używany przez kobiety i mężczyzn na przemian.
Budynek Rudasa podczas II wojny światowej został mocno uszkodzony. W latach 1951–52 odbudowano go według projektu Györgya Tőkésa. W 1954 r. uruchomiono 28-łóżkowy oddział szpitalny. Pijalnię oddano do użytku w 1965 r., a w 1986 r. basen pływacki według planu Tamása Tótha. W 2012 r. zmodernizowano halę recepcyjną oraz odrestaurowano elewację budynku.