Mimo pozornego porzucenia dawnego nazewnictwa, aż do dziś prawo kanoniczne używa na oznaczenie diecezji także nazwy kościoła partykularnegoKodeks prawa kanonicznego, Kan. 374 § 1.
Miejsce diecezji w podziale administracyjnym Kościoła łacińskiego
Diecezje zazwyczaj są zgrupowane w metropolie, rzadko zaś podlegają bezpośrednio Stolicy Apostolskiej (tzw. diecezje wyjęte).
Rodzaje diecezji rzymskokatolickich: archidiecezja – diecezja, której ordynariuszem jest arcybiskup (nie musi być metropolitą) sufragania – diecezja będąca częścią metropolii diecezja suburbikarna – jedna z diecezji w sąsiedztwie Rzymu, której ordynariuszem był kardynał-biskup diecezja historyczna (tytularna) – zlikwidowana, po której została tylko nazwa (tytuł) nadawana biskupom tytularnym
Jednostki równe diecezji to: prałatura terytorialna, opactwo terytorialne, wikariat apostolski, prefektura apostolska, administratura apostolska.
Ze szczególnych racji (np. obecność wiernych innego obrządku, żołnierzy) na terytorium należącym do wielu diecezji mogą istnieć specjalne ordynariaty personalne (np. ordynariat polowy).