thumb|240px|Budynek dawnej szkoły żydowskiej w Nowej Rudzie Historia Żydów w Nowej Rudzie – historia niemieckich i polskich Żydów zamieszkujących Nową Rudę.
Żydzi niemieccy Historia obecności Żydów w Nowej Rudzie sięga XIV w. W latach 1347–1350 miejscowość była przedmiotem zastawu u kłodzkiego Żyda Schmoyela. Jednak w następnym wieku wskutek działalności i kazań Jana Kapistrana, znanego jako „bicz na Hebrajczyków”, doszło i tutaj do wystąpień antysemickich. Zmusiły one kłodzkich Żydów do opuszczenia miast. Jeśli się pojawiali, to tylko przejazdem w celach handlowych.
Sytuację zmienił edykt emancypacyjny Fryderyka Wilhelma III z 1812 r. Żydzi ponownie zamieszkali w Nowej Rudzie. W XIX w. liczba mieszkańców pochodzenia żydowskiego była niewielka: 4 (1849), 20 (1895), podobnie w XX w. 14 (1905), 20 (1925), co uniemożliwiało utworzenie gminy żydowskiej. Antysemickie ustawy norymberskie oraz wydarzenia nocy kryształowej 9 listopada 1938 r., w tym spalenie kłodzkiej synagogi, stanowiącej miejsce kultu Żydów z całej ziemi kłodzkiej, skłoniły część żydowskich mieszkańców do emigracji. Ci, którzy nie uciekli, wkrótce zostali deportowani do obozów koncentracyjnych.