thumb|250px thumb|250px Pankracjum nadmorskie (Pancratium maritimum L.) – gatunek rośliny z rodziny amarylkowatych. Obecnie na stanowiskach naturalnych występuje w obszarze śródziemnomorskim, w Tanzanii, na Azorach, Wielkich Antylach i w Ameryce Północnej. W Izraelu jest rzadki i podlega prawnej ochronie, w niektórych jednak regionach, np. na wyspie Kreta jest dość częsty. W krajach o ciepłym klimacie jest uprawiany jako ogrodowa roślina ozdobna (strefy mrozoodporności 8-11).
Morfologia Pokrój Na głębokości około 5–7 cm w podłożu posiada dużą bulwę, z której wyrastają liście odziomkowe i duża, bezlistna łodyga zwieńczona dużymi kwiatami. Wysokość kwitnącej rośliny dochodzi do 45 cm. Liście Szydlaste, o długości do 50 cm i szerokości 2 cm, często skręcone w spiralę. Kwiaty W liczbie 3–15, zebrane są w baldach. Kwiaty mają długość do 15 cm, średnicę 6–8 cm. Korona kwiatu składa się z długiej lejkowatej rurki o średnicy poniżej 1 cm, 6 długich płatków i przykoronka o 12 zębach. Wewnątrz korony jest 6 pręcików i 1 słupek. Przykoronek powstał ze zrośniętych nitek pręcików, stąd też pylniki wyrastają z przykoronka. Kwiaty są czysto białe z cienkimi, zielonawymi liniami. Wydzielają silny i słodki zapach. Owoc Torebka o długości ok. 6 cm, otwierająca się trzema szczelinami.