prowadzili ją od 1905 Piotr Dunin-Wąsowicz (teść mjr. Jana Kosiny), od niego w 1912 nabył ją Henryk Eisenbach, a po nim syn Juliusz, prowadzący do 1939. Przed 1939 w domu działała Apteka „Pod Opatrznością Boską” Henryka Eisenbacha. Według stanu z 1939 prowadzili ją sukcesorzy Henryka Eisenbacha. Po wybuchu II wojny światowej aptekę przejął Ukrainiec Emil Macieliński. W trakcie okupacji niemieckiej w części domu (zamieszkiwanej wcześniej przez potomków Lipińskich tj. rodzinę Stoy) Niemcy uruchomili fabrykę marmolady. Według wspomnień osób znających dom w latach 60. i 70. należał wprawdzie do Beksińskich, ale rodzinie wolno było władać tak sporą powierzchnią, wobec czego część domu od ulicy zajmowała inna rodzina o nazwisku Stawarz. Wówczas mieszkanie rodziny Zdzisława Beksińskiego było ulokowane pomiędzy lokalami służącymi za aptekę i sklep. Jego struktura była skonstruowana w zawiłej formie przejść (określana też jako labirynt), istniały tam różne pomieszczenia, schowki, komórki. Wejście do mieszkania znajdowało się na werandzie, skąd za drzwiami w lewo przechodziło się do przedpokoju, w którym zawieszone były portrety przodków z rodziny Beksińskich i Lipińskich. Wprost od wejścia istniał duży pokój, a obok niego mały stanowiący pracownię malarza Zdzisława Beksińskiego.