Ernest von Croyengreiff, (ur. prawdopodobnie na początku 1653, zm. po 1680) – zakonnik, nieślubny syn księcia Ernesta Bogusława von Croya.
Życiorys Był nieślubnym synem biskupa kamieńskiego i namiestnika Pomorza Zachodniego oraz Prus Książęcych księcia Ernesta Bogusława von Croya i mieszczki Doroty Levin. Został nobilitowany i legitymizowany (pod nazwiskiem Croyengreiffa) dokumentem elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma, wydanym na życzenie ojca zagwarantowane układem z 29 marca 1670, z dnia następnego (tj. 30 marca 1670). Aktem tym Ernest został uznany za dziecko pochodzące ze związku małżeńskiego oraz za osobę szlachetnego urodzenia, a także nadano mu miano von Croyengreiff wraz z herbem. Fryderyk Wilhelm udzielił mu wtedy zapewnienie otrzymania bliżej nieokreślonych lenn w brandenburskiej części Pomorza Zachodniego lub w Prusach Książęcych oraz stwierdził, że otrzyma on w przyszłości jakiś wysoki urząd cywilny lub stopień wojskowy, adekwatny do jego pochodzenia. Dzięki staraniom ojca jeszcze 8 kwietnia 1670 elektor wydał dokument precyzujący wyżej wspomniane lenna – miało nimi być Smołdzino wraz z przynależnościami – które młody Ernest miał otrzymać po osiągnięciu 18. roku życia. Nie miał ich jeszcze 1 grudnia 1671, kiedy ojciec rozpoczął działania w kwestii zinwentaryzowania przyszłych dóbr syna.