Notre Dame d'Etel (franc. Matka Boska z Etel) – dwumasztowy szkuner. Statek-pułapka marynarki wojennej Wolnej Francji z okresu II wojny światowej. Od kwietnia 1942 do listopada 1943 dowodzony przez kmdr. ppor. Władysława Kosianowskiego na Morzu Śródziemnym w misjach przeciwko okrętom podwodnym i w ochronie konwojów.
Udział w II wojnie światowej Dwumasztowy jacht Aesios II został zarekwirowany w Aleksandrii na potrzeby wojenne przez marynarkę Wolnych Francuzów, po czym z inicjatywy kmdr. ppor. W. Kosianowskiego, który przydzielony był jako asystent szefa sztabu odpowiedzialnego za ruch alianckich konwojów w południowo-wschodnim rejonie Morza Śródziemnego, uzbrojony i przerobiony na jacht-pułapkę (Q-Ship). Na decyzję tę wpływ miał niedobór okrętów eskortowych i zatopienie przez U-Boota w kwietniu 1942 alianckiego statku i ochraniającego go eskortowca na podejściu do portu w Bejrucie, czego oficerowie sztabu sił morskich Lewantu byli świadkami. Szkuner wciągnięto na listę okrętów wojennych jako patrolowiec w kwietniu 1942 pod nazwą „Notre Dame d'Etel”. Nosił banderę Wolnej Francji oraz, pod dowództwem kmdr. Kosianowskiego, także polską banderę wojenną. Nowym portem macierzystym jednostki był Bejrut. Zadaniem jednostki miało być zapewnienie eskorty konwojom transportowych statków żaglowych, kursujących pomiędzy portami Lewantu.