thumb|Biurowiec SZD thumb|Hangar, w głębi model SZD-59 Acro, po prawej – SZD-55 Promyk thumb|SZD-54 Perkoz w hangarze thumb|Hala produkcyjna (maj 2025) thumb|Hala produkcyjna (maj 2025) thumb|Hala produkcyjna (maj 2025) thumb|Hala produkcyjna (maj 2025) Szybowcowy Zakład Doświadczalny (SZD) – biuro konstrukcyjne i wytwórnia szybowców będąca centrum polskiego przemysłu szybowcowego po II wojnie światowej z siedzibą w Bielsku-Białej. W swojej historii przeszedł wiele zmian organizacyjnych i nazw.
Historia Instytut Szybownictwa Po zakończeniu działań wojennych, w marcu 1945 roku, grupa harcerzy kierowana przez Tadeusza Puchajdę przystąpiła do zabezpieczania sprzętu lotniczego pozostawionego przez niemieckie lotnictwo. W 1945 roku uruchomiono w Bielsku-Białej Okręgowe Warsztaty Szybowcowe, a 1 kwietnia 1945 roku powstał Centralny Harcerski Ośrodek Szybowcowy, który w maju 1945 roku został oficjalnie uznany przez Ministerstwo Komunikacji. Podporządkowano mu całą działalność szybowcową na terenie Śląska. Jego zadaniem było prowadzenie szkół szybowcowych na górze Żar i w Goleszowie. W listopadzie 1945 roku w Jeżowie Sudeckim odbyła się Pierwsza Ogólnopolska Konferencja Szybowcowa poświęcona opracowaniu kierunków rozwoju szybownictwa w Polsce. Podczas tej konferencji inż.