Krzak jałowca (Von dem Machandelboom) – baśń braci Grimm opublikowana w 1812 roku w pierwszym tomie ich zbioru Baśni (nr 47).
TreśćBaśnie braci Grimm tom 1, wyd. LSW, 1989 Pewne bogate i wzajemnie kochające się małżeństwo, choć bardzo pragnęło mieć dzieci, nie mogło się ich doczekać. Pewnej zimy żona, stojąc obok krzaka jałowca, skaleczyła się obierając jabłko, a krew padła na śnieg. Wypowiedziała wówczas życzenie, że chciała by mieć dziecko białe jak śnieg i czerwone jak krew. Potem jadła owoce z krzaka jałowca. Dziewięć miesięcy później urodziła dziecko białe jak śnieg i czerwone jak krew. Jednak sama zmarła podczas porodu.
Zrozpaczony mąż pochował ją zgodnie z życzeniem pod krzakiem jałowca. Po jakimś czasie ponownie się ożenił. Jego nowa żona miała córkę, Marlenę, którą bardzo kochała. Nienawidziła jednak syna swojego męża, którego źle traktowała. Pewnego dnia udając, że chce poczęstować go jabłkiem wrzuciła je do skrzyni. Kiedy chłopiec pochylił się po owoc, zatrzasnęła jej wieko, ucinając chłopcu głowę. Potem przerażona tym co zrobiła, przywiązała głowę chustą do kadłuba i wsadziła mu w dłoń jabłko. Kiedy jej córka wróciła ze szkoły, poinformowała ją, że brat ma jej dać jedno jabłko. Dodała, że jeśli nie będzie chciał jej dać, to może go walnąć w ucho.