Berengar Rajmund II zwany Bratobójcą (hiszp. Berenguer Ramón II el Fratricida; ur. w 1053/4 roku, zm. po 20 czerwca 1097 roku w Jerozolimie) – hrabia Barcelony od 1076 do 1097; do 1082 razem z bratem-bliźniakiem Rajmundem Berengarem II jako współrządca; od 1086 roku wraz z jego synem Rajmundem Berengarem III Wielkim.
Pochodzenie i młodość Urodził się jako syn Rajmunda Berengara I Starego (hrabiego Barcelony w latach 1035-1076) oraz jego trzeciej żony Almodis, córki Bernarda I z La Marche. Miał brata-bliźniaka Rajmunda Berengara II, co jest rzadką sytuacją w rodzinach królewskich. Ich starszy przyrodni brat, Piotr Rajmund w 1073 roku zabił Almodis, która starała się go odsunąć od dziedziczenia tronu. Gdy morderstwo wyszło na jaw, Piotr Rajmund został wygnany przez ojca i wydziedziczony. Tym samym bracia bliźniacy zostali dziedzicami hrabstwa.
Panowanie wspólnie z bratem thumb|300px|Stan posiadania na Półwyspie Iberyjskim około 1080 roku Intencją Rajmunda Berengara I było to, by bracia rządzili wspólnie (pro indiviso) Barceloną, Gironą i Osoną. Nie było to możliwe ze względu na otwarty konflikt między braćmi o władzę. Do zwierzchniej roli pretendował Rajmund Berengar jako urodzony najpierw.