Mądra wieśniaczka (niem. Die kluge Bauerntochter) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1815 roku w zbiorze ich Baśni (tom 2, nr 94).
TreśćBaśnie braci Grimm tom 2, wyd. LSW, 1989 Pewien ubogi wieśniak, który nie posiadał ziemi, lecz tylko domek, w którym mieszkał z córką, zwrócił się do króla z prośbą o grunt, który zapewniłby mu środki do życia. Król widząc jego nędzę, podarował mu ziemię. Podczas pracy na swoim nowym polu wieśniak znalazł w ziemi złoty moździerz. Uznał, że skoro król wspaniałomyślnie podarował mu to pole, winien zwrócić znaleziony na niej przedmiot królowi. Córka odradzała mu to argumentując, że król na pewno zapyta o tłuczek do moździerza, którego nie znaleźli. Jednak ojciec nie posłuchał córki i udał się do króla, by zwrócić moździerz. Król, zgodnie z przewidywaniem córki, zażądał także zwrotu tłuczka. Nie chciał uwierzyć w to, że wieśniak go nie znalazł. W końcu uznał wieśniaka za złodzieja i wtrącił do więzienia.