Władysław BartoszyńskiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Ladislaus Bartoszyński”. (ur. 1 stycznia 1891 w Radomyślu Wielkim, zm. 30 października 1960) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, doktor wszech nauk lekarskich.
Życiorys Urodził się 1 stycznia 1891 w Radomyślu Wielkim jako syn Władysława i Bronisławy z Masłowskich. Był młodszym bratem Kazimierza (1888–1940), podpułkownika farmacji Wojska Polskiego, ofiary zbrodni katyńskiej. W 1909 zdał egzamin dojrzałości w c. k. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od lipca do września 1913 odbył trzymiesięczne przeszkolenie w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika-medyka. W lipcu 1914 uzyskał absolutorium.
1 sierpnia 1914 został zmobilizowany i wcielony do 56 pułku piechoty. Dyplom lekarza uzyskał w 1915. Później został mianowany asystentem lekarza w rezerwie z dniem 1 września 1915, a potem awansowany na stopień nadlekarza w rezerwie z dniem 1 listopada 1917 i był przydzielony do Szpitala Garnizonowego Nr 15 w Krakowie (przydział tam posiadał także jego brat Kazimierz, służący jako oficer aptekarz).