Dokonano tu syntezy elementów typowych dla tradycyjnego gotyku katedralnego (wielobocznie zamknięty chór z obejściem i wieńcem kaplic; diafaniczna konstrukcja oraz system filarowo-przyporowy) z nowatorskimi wówczas rozwiązaniami, widocznymi w sposobie rzesklepienia wnętrza, wprowadzenia innowacji w dekoracji detali oraz nadania nowego charakteru tryforium katedry.
Cały zespół rzeźbiarski (zarówno na tryforiach zewnętrznych i wewnętrznych) stanowi swego rodzaju kwintesencję Królestwa Czech, w wymiarze sakralnym i świeckim, które stanowiły integralną całość ustroju i władzy. Chrystus i Maria, za nimi poszczególni święci lokalni patroni stanowili ideową podstawę władzy królewską nad państwem, ich obecność obok najbardziej wysuniętego na wschód okna prezbiterium (część ta była hieratycznie najważniejsza), ma swoje uzasadnienie. Kolejne wizerunki świętych obrazują kult i władzę Karola IV oraz jego państwo ze szczególnym uwzględnieniem najdalszych dziejów. Stąd też oprócz patronów katedry (świętych Wacława i Wojciecha) znaleźli się święci Cyryl i Metody, a ich kult krzewił Karol IV Luksemburski, który po drugiej stronie Wełtawy na terenie sąsiadującego ze Starym Miastem Nowego Miasta założył klasztor dla zakonu Benedyktynów Słowiańskich, których patronami są wspomniani dwaj misjonarze.