23 lutego 2001 doszło do walki mistrzowskiej, lecz nie ułożyła się po myśli Tannera który został błyskawicznie znokautowany (w 32 sekundzie pojedynku) poprzez wyniesienie i rozbicie o mate klatki (tzw. ang. slam).
W latach 2001–2004 wygrał sześć pojedynków m.in. z Elvisem Sinosicem, Philem Baronim (dwukrotnie) oraz Robbiem Lawlerem, a przegrał tylko raz z Richem Franklinem. W 2003 zmienił kategorię z półciężkiej (93 kg) na średnią (84 kg). 5 lutego 2005 ponownie otrzymał szanse zdobycia tytułu mistrza. UFC postanowiło zorganizować walkę o zwakowany w 2002 roku przez Brazylijczyka Murilo Bustamante pas mistrzowski w wadze średniej. Rywalem Tannera został David Terrell którego znokautował ciosami już w 1. rundzie zostając mistrzem UFC w wadze średniej. Tytuł jednak szybko stracił, bo już w pierwszej obronie (4 czerwca 2005 – UFC 53) na rzecz Richa Franklina. Przez kolejny rok stoczył dwie walki – przegraną z Kanadyjczykiem Davidem Loiseau i zwycięską z Justinem Levensem.