Z punktów obrad wyłączona była polityka zagraniczna oraz sprawy osoby i majątku księcia. W skład Landtagu wchodziło trzech deputowanych z duchowieństwa (2 z Vaduz i 1 z Schellenbergu), wybieranych dożywotnio przez władze kościelne. Chłopi zostawali deputowanymi po osiągnięciu dochodu powyżej 2500 guldenów. Dodatkowo stan reprezentowały osoby piastujące funkcję wójtów, sędziów i skarbników oraz wszyscy mężczyźni, których wiek przekraczał 30 lata, zaś dochód 2000 guldenów.
Próby zmian thumb|Inicjator nowej konstytucji książę Jan II Dobry. Konstytucja przez pierwsze 30 lat funkcjonowała bez większych problemów. Wyzwaniem dla władającego księstwem Alojzego II stała się w 1848 roku Wiosna Ludów, która znalazła swe odzwierciedlenie również w Liechtensteinie. Księstwo było reprezentowane w parlamencie frankfurckim przez historyka Petera Kaisera, który opracował założenia pod nową konstytucję i doktora Karola Schädlera. W kraju zaś przedstawiciele stanów i okręgów żądali zmian w obowiązującej ustawie zasadniczej. Reakcją księcia była likwidacja zobowiązań feudalnych oraz powołanie komisji konstytucyjnej. Prace tej ostatniej był celowo opóźniane, zaś po wygaśnięciu protestów w Austrii i Niemczech książę zrezygnował z nowej ustawy zasadniczej.