Konstytucja Liechtensteinu z 1862 roku – druga konstytucja Liechtensteinu. Została ona wprowadzona w 1862 roku przez księcia Jana II w celu unowocześnienia państwa. Konstytucja z drobnymi poprawkami przetrwała do 1921 roku.
Geneza Pierwszą ustawą zasadniczą Liechtensteinu była konstytucja z 1818 roku. Została ona wprowadzona w życie przez księcia Jana I, jako wypełnienie zobowiązań wynikających z Aktu Związkowego Związku Niemieckiego.
Konstytucje ta była zachowawcza, nie zmieniała absolutnej władzy księcia. Opierała się ona na podziale stanowym społeczeństwa – w przypadku Liechtensteinu były to tylko stan chłopski i duchowieństwo. Stany reprezentowane były przez deputowanych w Landtagu (w przypadku chłopów obowiązywał cenzus majątkowy). Parlament ten miał głównie charakter doradczy, wszystkie uchwalone przez niego ustawy mogły być zatwierdzone lub odrzucone przez księcia.