thumb|250px|Mapa teoretycznych migracji człowieka Paleoindianie – określenie prehistorycznych ludów, które jako pierwsze zasiedliły kontynent amerykański. Nastąpiło to prawdopodobnie pod koniec ostatniej epoki lodowcowej, kiedy to Eurazję oraz Amerykę Północną łączył lądowy pomost zwany Beringią. Przezeń na Alaskę przedostawały się małe, odizolowane grupy myśliwsko-zbierackie. Przyjmuje się, że około 18 500–15 500 lat temu w lodowcach pokrywających północno-zachodnią Kanadę utworzył się wolny od lodu korytarz, którym Paleoindianie przedostali się na południe kontynentu. Ponieważ badacze różnią się w ocenie szczegółów ich migracji, to nadal pozostaje ona w strefie naukowych dyskusji. Nie ma natomiast wątpliwości co do tego, że oba kontynenty amerykańskie zostały zasiedlone przez gatunek ludzki jako ostatnie.
Teorie migracji thumb|left|Zasięg kanadyjskich lodowców oraz teoretyczne trasy Paleoindian
Czas oraz sposób dotarcia Paleoindian na kontynent amerykański pozostaje kwestią sporną. Według jednej z powszechnie uznawanych teorii, pierwsi osadnicy pochodzili ze wschodniej Syberii i byli myśliwymi, którzy podążali za wielkimi stadami zwierząt.