thumb|Pień martwego dębu Abrahama (2008) thumb|Stan sprzed okresu obumierania drzewa (grafika z ok. 1875 r.)
Dąb Abrahama (dąb Mamre) – wiekowy okaz dębu skalnego (Quercus coccifera = Q. calliprinos) znajdujący się w odległości 2 km na południowy zachód od biblijnej miejscowości Mamre pod Hebronem; w religijnej tradycji chrześcijan i żydów łączony z obecnością biblijnego patriarchy Abrahama.
Zgodnie z tą tradycją drzewo jest jednym z dębów, o których wspomina Księga Rodzaju (13,18): „Abraham zwinął swe namioty i przybył pod Hebron, gdzie były dęby Mamre”, gdzie na stałe się osiedlił (Rdz 14,13). Drzewo wyobrażone miało zostać już w połowie VI w. na mozaice bazyliki San Vitale w Rawennie w scenie z dziejów Abrahama.
Dopuszcza się możliwość, iż w Mamre wcześniej istniało sanktuarium kananejskie, a wzmianka o wzniesieniu tam ołtarza przez Abrahama miałaby symbolicznie oznaczać adaptację na izraelskie miejsce kultoweVolkmar Fritz: Archeologia biblijna. Mały słownik. Warszawa: Verbinum, 2005, s. 125.. Już w czasach biblijnych cześć dla drzewa, pod którym patriarcha miał też gościć aniołów (Rdz 18,1-19), przybrała charakter bałwochwalczy wzbudzający sprzeciw proroków. Kult ten zapewne przerwała dopiero gruntowna reforma religijna Jozjasza (626 p.n.e.), zakazująca wszelkich praktyk pogańskich.