Zgryz głęboki – jest to wada zgryzu charakteryzująca się pogłębieniem zwarcia siekaczy, czyli zwiększonym nagryzem pionowym. Objawem jest nadmierne zachodzenie górnych siekaczy na dolne, tj. przykryciem więcej niż połowy wysokości koron siekaczy dolnych przez siekacze górne. Jest to wada należąca do grupy pionowych zaburzeń szczękowo-zgryzowych rozpatrywanych w stosunku do płaszczyzny poziomej.
Charakterystyka zgryzu głębokiego Przyczyny Mogą być zarówno endogenne (wewnętrzne) jak i egzogenne (zewnętrzne). Do pierwszej grupy czynników zalicza się genetyczne uwarunkowanie warunków zgryzowych. Druga grupa zawiera czynniki działające na jednostkę od pierwszych chwil życia po narodzinach np. nieodpowiedni kształt smoczka, zbyt długie użytkowanie smoczka, ssanie kciuka, nieprawidłowo dobrana poduszka itd.
Konsekwencje Zaburzenie zarówno estetyczne jak i funkcjonalne; Choroby dziąseł i przyzębia; Nadmierne starcie zębów; Problemy ze strony stawu skroniowo-żuchwowego.
Podtypy zgryzu głębokiego Zgryz głęboki całkowity; Zgryz głęboki częściowy (nadzgryz); Zgryz głęboki wtórny; Nadzgryz wtórny.