szeregu s, z, c, dz oraz r), całkowitą – gdy nieprawidłowości jest tak dużo, że niemal całkowicie utrudniają zrozumienie mowy.
Przyczyny wad wymowy Według Haliny Spionek możemy wyróżnić: Zmiany anatomiczne aparatu artykulacyjnego: Nieprawidłowa budowa języka (język zbyt długi, za duży (makroglosja), za krótki, zbyt gruby, krótkie wędzidełko podjęzykowe); Nieprawidłowa budowa podniebienia (zbyt mocno wysklepione, wąskie podniebienie twarde, tzw. gotyckie podniebienie, rozszczep podniebienia); Zniekształcenie zgryzu (zgryz otwarty, gdy zęby żuchwy nie schodzą się z zębami szczęki w odcinku środkowym lub bocznym, przodozgryz (syn. progenia, prognacja)) Wysunięcie żuchwy, do przodu w stosunku do szczęki; tyłozgryz – cofnięcie żuchwy, w stosunku do szczęki; Anomalie zębowe trwałe, takie jak diastema – szpara między pierwszymi siekaczami, protruzja – wychylenie korony górnych zębów przednich na zewnątrz jamy ustnej, retruzja – wychylenie górnych zębów przednich do wewnątrz jamy ustnej, oraz anomalie zębowe przejściowe np.