thumb|240px|Grób Józefa Balickiego na cmentarzu Bródnowskim Józef Balicki (ur. 4 lipca 1924 w Warszawie, zm. 5 listopada 2014 tamże) – polski architekt.

Życiorys Urodził się w rodzinie Erazma Balickiego herbu Ostoja i Marii z domu Rozmaniec, jego ojciec był założycielem Nadniemeńskiego Kółka Łowieckiego. Po wybuchu II wojny światowej zaangażował się w działalność konspiracyjną, od 1942 w Oddziale Dywersji VII Obwodu „Obroża” Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej (powiat warszawski), podlegał 2 Rejonowi „Celków” w Markach. Używał wówczas pseudonimu Ziuk lub Stokrotka. Walczył w powstaniu warszawskim, uzyskał stopień kaprala. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został aresztowany przez NKWD i wywieziony w głąb ZSRR, gdzie był więziony w łagrze. Po powrocie do kraju studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, dyplom ukończenia otrzymał w 1952. Należał do Polskiego Związku Łowieckiego, a od 1950 przez dziesięć lat był czynnym członkiem Polskiego Związku Motorowodnego, w 1956 zdobył tytuł Mistrza Polski w klasie „A”. Jako architekt projektował liczne obiekty użyteczności publicznej oraz budowle sakralne m.in. kościół parafialny św.