Misto foro e conflitti tra Inquisizione e magistrature secolari nella Repubblica di Venezia (XVIII sec.), Dysertacja doktorska, Università Ca’Foscari Venezia 2010, s. 198. Domenico Lorenzo Bottino da Diano OP 1763–?)Eraldo Baldini, Paura e "maraviglia" in Romagna: il prodigioso, il soprannaturale, il magico tra cultura dotta e cultura popolare, Longo, 1988, s. 163; Tommaso Francesco Roncalli OP (1789-1798)Basini Parmensis poetae opera praestantiora: Hesperis. Astronomicon, Rimini 1794 (imprimatur).
Trybunał inkwizycji w Pesaro (XIX wiek) Ostatni inkwizytor Rimini, Tommaso Francesco Roncalli, w 1801 wznowił działalność, jednak jego siedzibę przeniesiono do Pesaro. Również ten trybunał został przejściowo zniesiony w okresie, gdy Pesaro stało się częścią napoleońskiego królestwa Włoch (1808-1815), jednak po odtworzeniu Państwa Kościelnego odtworzono także trybunał w Pesaro, z jurysdykcją nad diecezjami Rimini, Pesaro, Fano i Pennabili (dawniej Montefeltro). Inkwizytorami Pesaro byli kolejno dominikanie: Tommaso Francesco Roncalli OP (1801–1808, 1815–1816) Angelo Domenico Ancarani OP (1816–1824)Praedicatores, Inquisitores, vol. III, s. 544. Domenico Gioacchino Tosi OP (1824–1826)Studi romagnoli, Tom 20 (1969), s.