thumb|„Odyn i Wölwa” (1895, Lorenz Frølich) Völuspá (Przepowiednia wieszczki, Wróżba Wölwy) – poemat mitologii nordyckiej. Jest pierwszym i najbardziej znanym utworem spośród szesnastu mitologicznych pieśni Eddy Starszej.
Wiersz składa się z sześćdziesięciu sześciu strof i zastosowano w nim charakterystyczną dla poezji skandynawskiej aliterację (rym głoskowy). „Przepowiednia wieszczki” jest najważniejszym źródłem opisującym przedchrześcijańską religię w Skandynawii.
Powstanie dzieła Autor i miejsce powstania utworu są nieznane. Ze względu na wyraźne chrześcijańskie elementy czas powstania pieśni szacuje się na wiek X–XI, czyli początki chrystianizacji Islandii i Norwegii.
Hipotezę tę przyjęto w XX wieku za propozycją badacza Sigurðura Nordalsa, który argumentował swoje stanowisko tym, że najważniejsza część utworu skupia się na opisie końca świata, a właśnie na ten czas, czyli na rok 1000 (1000 lat po narodzeniu Chrystusa) lub 1033 (1000 lat po śmierci Chrystusa) przewidywano apokalipsę. Nie wiadomo jednak, czy ów powszechny strach przed końcem świata panował naprawdę, gdyż źródła nie podają żadnych pewnych na to dowodów.
Treść „Przepowiednia wieszczki” traktuje o stworzeniu świata oraz jego końcu, którego opis stanowi jej najważniejszą część. Poemat podaje też, jak wyglądać miałby świat powstały po apokalipsie.