Berman analizuje system deformacji tekstualnych obecnych w tłumaczeniach literackich i wyjaśnia dlaczego tłumacz nigdy nie jest wolny od przedstawionych czynników deformujących. Powodem tym jest etnocentryczna struktura każdej kultury i języka. Długa tradycja takiego podejścia sprawiła, że siły deformujące stały się nieodłączną częścią każdego przekładu. Berman wymienia 12 tendencji deformujących, nie wykluczając jednocześnie możliwości istnienia innych sił wpływających na przekład. Wymienione tendencje deformujące to: racjonalizacja, objaśnianie, wydłużanie, uszlachetnianie lub wulgaryzacja, zubażanie jakościowe, zubażanie ilościowe, niszczenie rytmu, niszczenie ukrytych sieci znaczeniowych, niszczenie systematyczności językowych, niszczenie sieci elementów rodzimych lub ich egzotyzacja, niszczenie zwrotów i wyrażeń idiomatycznych, zacieranie superpozycji języków.