Fiodor Iwanowicz Gusiew (ros. Фёдор Иванович Гусев, ur. 1898 we wsi Ostrowa w guberni pskowskiej, zm. 1955) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, generał major.
Życiorys Od lutego 1917 do stycznia 1918 w rosyjskiej armii, od lutego do października 1918 referent inspekcji świadczeń rzeczowych w Piotrogrodzie, od października 1918 do grudnia 1920 w Armii Czerwonej na Froncie Południowym i w Kałudze, od listopada 1919 w RKP(b). Od grudnia 1920 do maja 1927 pomocnik pełnomocnika, pełnomocnik i pełnomocnik operacyjny gubernialnej Czeki w Kałudze/gubernialnego oddziału GPU, od maja 1927 do czerwca 1933 pełnomocnik operacyjny i zastępca szefa, a od czerwca 1933 do lutego 1934 szef Wydziału Specjalnego OGPU 81 Dywizji Piechoty w Kałudze. Od lutego 1934 do września 1936 szef Wydziału Specjalnego OGPU/NKWD 4 Brygady Zmechanizowanej w Bobrujsku, od 23 marca 1936 lejtnant bezpieczeństwa państwowego, od września 1936 do grudnia 1937 szef rejonowego oddziału NKWD w Bobrujsku i szef Wydziału Specjalnego NKWD 5 Korpusu Piechoty, 7 lutego 1937 mianowany starszym lejtnantem bezpieczeństwa państwowego. Od 9 grudnia 1937 do 11 kwietnia 1938 szef okręgowego oddziału NKWD w Połocku, od 31 marca do 11 kwietnia 1938 p.o.