Personifikacja śmierci w gobelinach została ukazana w odmiennym wariancie ikonograficznym znanym głównie w Anglii, nie jako żyjąca osoba z odpowiednimi atrybutami, lecz jako postać w momencie zaawansowanego rozkładuAberth, s. 187, 190.. W sposób sugestywny ukazano działanie żywiołów, umiejętnie oddano moment np. walenia się budowli, efekt wzburzonych fal, dramat walki, pęd koni etc. Większości postaciom, aniołom nadano delikatne rysy twarzy; odziane są w bujne szaty o płynnym, miękkim modelunku draperii. W większości scen ukazany został św. Jan spisujący poszczególne wydarzenia, usytuowany jest zazwyczaj po lewej stronie kompozycji wewnątrz gotyckiego budynku w niektórych gobelinach zgodnie z treścią Objawienia włącza się do akcji.

Zamykająca Pismo Święte Objawienie św. Jana była zasadniczą inspiracją dla cykluBausum, s. 70. W XIV i XV stuleciu, wzrosła popularność tematu Apokalipsy w sztuce, m.in. ze względu na heroiczny aspekt, ostatecznej walki dobra ze złem i podkreślenie wątku bitwy aniołów z bestiamiAberth s. 186;