Rozruchy jezuickie w Poznaniu – rozruchy wywołane przez uczniów kolegium jezuickiego w Poznaniu, które miały miejsce jesienią 1675. thumb|left|200px|Kolegium jezuickie w Poznaniu Rozruchy wywołane zostały przez słabiej sytuowanych uczniów poznańskiego kolegium jezuickiego, którzy tradycyjnie, z uwagi na braki finansowe, dopuszczali się drobnych kradzieży (głównie żywności) na terenie miasta. W 1675 plaga kradzieży znacząco się nasiliła. Jesienią studenci zbierali się w uzbrojone (nawet w broń palną) grupy i nocą rabowali ogrody zlokalizowane w okolicach murów miejskich. Kradli głównie owoce, warzywa, wycinali kapustę, itp. Po dotkliwym poranieniu jednego z pilnujących ogrodu gospodarzy radni miejscy udali się ze skargą do prefekta kolegium, ale ten nie zareagował, twierdząc, że takie wypadki mogą się wyjątkowo zdarzać. Stanowisko władz kolegium rozzuchwaliło złodziei do tego stopnia, że zaczęli wybijać drzwi i okna do domów i rabować dobytek ich mieszkańców. Kolejne upomnienie władz zakonnych nie tylko nie przyniosło żadnego skutku, ale rada miejska została wręcz znieważona przez jezuitów. Kleryk Cieszyński z grupą znajomych udał się nawet do burmistrza z groźbami: Będzież ci sprawiedliwość inakszą czynił, kiedy kijem na gnoju weźmiesz.