W latach 1945–1948 był dyrektorem Północnego Zjednoczenia Przemysłu Celulozowo-Papierniczego i doradcą technicznym Centralnego Zarządu Przemysłu Papierniczego. Brał udział w pracy nad odbudową zniszczonego przemysłu. W 1946 roku podjął pracę w Politechnice Łódzkiej. Wykładał papiernictwo na Wydziale Mechanicznym PŁ w nowo utworzonej Sekcji Maszyn i Urządzeń Celulozowo-Papierniczych. Był organizatorem i kierownikiem Katedry Papiernictwa powołanej w 1947 roku, funkcję tę pełnił do 1957 roku, to jest do czasu połączenia jej z Katedrą Maszyn Papierniczych, w wyniku czego powstała Katedra Papiernictwa i Maszyn Papierniczych. W 1958 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Pracę naukową i dydaktyczną kontynuował do ostatnich lat życia.
Od 7 września 1897 roku był mężem Stanisławy Haliny z Bartkiewiczów, siostry pisarza i malarza Zygmunta Bartkiewicza. Mieli córkę Zofię po mężu de Callier (1898–1989) i syna Jerzego (1900–?).
Zmarł w Łodzi.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1958)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Ryskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1960